Вясновы лес

Лес ужо жыў сваім актыўным, багатым вясновым жыццём. Стракатала сарока, чэкаў дзяцел, дрозд абзываўся ў хвойніку. Нават мурашнік, што трапіўся на вочы, і той варушыўся: выпаўзалі, грэліся на сонцы мурашкі, пакуль яшчэ надта павольныя і вялыя пасля зімовай спячкі. Цёк сок-бярозавік, і свежыя бярозавыя пні былі мокрыя, быццам іх хто знарок паабліваў вадою.

Андрэй некалі любіў гэтую раннюю веснавую пару і нават нецярпліва чакаў яе. Толькі сыходзіў снег - спяшаўся ў лес. Падсякаў тоўстую карыстую бярозу, што расла на ўзлеску, і пускаў сок, насіў яго дадому вёдрамі, зліваў у бочку.

На зыходзе дня

Дзень канчаецца. Заходзіць сонца. Яно свеціць мне ў твар, і я амаль нічога не бачу, а толькі чую плёскат хваль. Яшчэ гудуць мухі, а ў лугах на пясчаных выспах ужо свішчуць перапёлкі, сустракаючы блізкую ноч. Шуміць параход, і шум гэты усё набліжаецца, мацнее. Неба цямнее, сыходзіць у глыбіню, у цёмную бездань. Сонца ўжо на добрую чвэртку схавалася за небасхіл, і цяпер яно шле апошняе, развітальнае святло.

Я падымаюся на гару і, павярнуўшыся спінаю да садоў, доўга стаю. Мне не хочацца ні крануцца, ні сесці тут на ўзмежку. Адсюль, з узгорка, мне добра відаць Дняпро, неабсяжныя лугі за ім і лес на далёкім небасхіле.

Тураў

Паводле летапісу і мясцовых паданняў, Тураў атрымаў сваю назву ад нейкага князя Тура, які нібыта заснаваў горад у дзевятым стагоддзі.

Гэта паселішча дрыгавічоў, як мяркуюць вучоныя, існавала задоўга да княжання Тура. Магчыма, яно мела тады якую-небудзь іншую назву. Пазней тут была насыпана штучная гара, а на ёй пабудаваны вялікі і добра ўмацаваны абарончымі прыстасаваннямі зáмак. Новы горад пачалі называць Туравам, па імені мясцовага князя.

Восень

У маляўнічай палітры Восені розныя фарбы: чырвоная, ружовая, карычневая, жоўтая, барвовая, чырвоная, залатая.

Восень - прыгажуня і чараўніца. Ходзіць у доўгай залатой сукенцы, з распушчанымі косамі. Гарэзлівы ветрык раздзьмухнуў яе косы.

Правапіс галосных о,э,а

Начлег у снезе

Шэрыя курапаткі спяць зімой у снезе.
З палявання я вяртаўся на захадзе сонца. Ішоў полем. Вечарэла. Мароз шчыпаў за вушы.
Раптам убачыў на снезе чорныя плямы. Гэта былі курапаткі. Падышоў паціху бліжэй. Птушкі лапкамі хутка разграбалі снег і апускаліся ўніз. Вось адна ўжо знікла з вачэй. За ёй другая, трэцяя. Быццам патанулі. Так пад снегам схавалася ўся чародка.
Зімовымі начамі трашчыць мароз, свішча мяцеліца. Але настане ранак. Курапаткі вылезуць з-пад снегу і пабягуць у хмызняк карміцца. (78)
Р. Ігнаценка

Правапіс галосных е,ё,я

Каля ракі

Правапіс галосных о, э – а

Памочніца

Галіна мама прыйдзе з работы позна. Галя вырашыла дапамагчы маме. Дзяўчынка зайшла на кухню. Памыла каструлю. Потым памыла падлогу. На кухні парадак. Мама будзе рада. (26)
Паводле Ф. Рамашкі

Салодкая цыбуля

У агародзе бабуля саджала цыбулю. Алеся ёй дапамагала. Мінавалі дні. Паказаліся расточкі. Алеся нарвала сакавітых пёрак. Цыбуля была салодкая. (21)
Паводле М. Даніленкі

Восень

Наступіла восень.Сонца не свеціць так ярка, як улетку. Кожны дзень яно ўсё ніжэй ходзіць па небе. Неба часцей засцілаецца хмарамі. Нявесела пазірае яно на лугі і палі.
Ідзе дробны дожджык. Нудна і няўтульна выглядае ўсё ўвосень. (38)
Паводле Я. Коласа

Бярозка

Праздник Букваря

Учитель: Май желанный пришёл,

                   Мы все ему очень рады.

                   В нашем зале скучающих нет.

                   Разрешите для Вас, дорогие,

ФАЙЛЫ МАТЕРИАЛА: 

Сценарий Праздник Букваря.doc

1.    Есть в долине за домами

Школа сто десятая.

Здесь дети с добрыми глазами

И знаньями страна богатая.

2.    Здесь превращение вершится,

Здесь зла и горя нет.

Здесь за собой ведёт учитель

И дарит детям свет.

СЦЕНКА

Действующие лица: Яна, Валентин, Денис, Маргарита, Влад

Яна (показывает учебник русского языка):

Я русский с радостью учу,

ФАЙЛЫ МАТЕРИАЛА: 

Сценарий ко Дню учителя.doc